فیلیپس در سال ۲۰۱۰ ایرفرایر (یک وسیله جدید برای پخت‌وپز در آشپزخانه) را در نمایشگاه بین‌المللی فونکاستلونگ[۱] (یک نمایشگاه مهم لوازم برقی در برلین) ارائه کرد. ایرفرایر، یک وسیله تخم مرغی شکل است که امکان سرخ کردن راحت و مناسب بسیاری از غذاها، از جمله چیپس سیب زمینی، اسنک، مرغ و گوشت را  فراهم می‌کند.

ایرفرایر فیلیپس: یک شرکت بزرگ، برای فناوری یک شرکت کوچک ارزش خلق می‌کند

ایرفرایر با استفاده از فناوری ثبت اختراع شده رپید ایر[۲]، قادر است غذاهای مختلفی را با حفظ تردی و با ۸۰٪ روغن کمتر نسبت به سرخ‌کن‌های معمولی، سرخ کند. از آنجا که این وسیله، از هوا برای سرخ کردن مواد غذایی استفاده می‌کند، بخار و بوی کمتری نسبت به سرخ‌کن‌های معمولی تولید می‌کند؛ درنتیجه تمیز کردن آن آسان‌تر و ایمنی آن بیشتر است. این دستگاه در فهرست پنج نوآوری برتر نمایشگاه بین‌المللی فونکاستلونگ در سال ۲۰۱۰ قرار گرفت. در زمان اعطای این جایزه به مدیران بازاریابی فیلیپس، مخترع این فناوری، آقای “فرد ون در وج”[۳] نیز در کنار آنها حضور داشت. وی مالک شرکت «ای پی دی اس[۴]» بود. این شرکت از سال ۱۹۹۰، در زمینه توسعه محصولات مختلف فعالیت داشت و ایرفرایر از نمونه کارهای این شرکت است.

ایرفرایر فیلیپس: یک شرکت بزرگ، برای فناوری یک شرکت کوچک ارزش خلق می‌کند

سال‌ها پیش از این موفقیت، مخترع این فناوری، از عملکرد سرخ‌کن بدون روغنی که از طریق یک آگهی تلویزیونی خریداری کرده بود، ناراضی بود. به عنوان یک مهندس و یک فرد علاقمند به غذا، نارضایتی وی سبب شد تا برای حل مشکلاتی که در آن سرخ‌کن وجود داشت، دست به ‌کار شود. در سال ۲۰۰۷، وی توانست راهی برای بهینه‌سازی عملکرد سرخ‌کن پیدا کند. در آن زمان، وی از امکانات مالی و دید تجاری مناسبی برای تجاری‌سازی و بازاریابی این محصول برخوردار نبود. این مخترع پس از مدتی، به صورت اتفاقی با یک مدیر با تجربه به نام “هانس”[۵] ملاقات کرد. این مدیر مجرب که ۲۴ سال به عنوان مدیر تجاری در شرکت براون[۶] سابقه فعالیت داشت، بعد از خروج از براون، شرکتی را برای راهنمایی مخترعان جهت بازاریابی ایده‌هایشان تأسیس کرده بود. هانس پس از آشنایی با اختراع مذکور، پتانسیل بسیار بالای آن را درک کرد و بلافاصله سهامدار یک شرکت کوچک مهندسی زیر مجموعه شرکت ای پی دی اس شد که برای مدیریت محصول جدید تأسیس شده بود. سهامداران شرکت برای تأمین مالی در ابتدا به دنبال اخذ وام بانکی و جلب سرمایه‌گذاران بیرونی رفتند، اما در این مسیر موفق نبودند. نهایتاً “فرد ون در وج”، نمونه اولیه‌ای را با همکاری شرکای چینی که “هانس” به آنها دسترسی داشت، توسعه داد و سپس برای ثبت این اختراع اقدام کردند. دو سال بعد، نمونه اولیه آماده شد؛ اکنون آنها باید استراتژی خود را تعیین می‌کردند؛ آنها باید تصمیم می‌گرفتند که یا خودشان این محصول را توسعه دهند و یا ایده آن را به فروش برسانند. از آنجا که آنها ارتباطاتی با براون داشتند، در ابتدا اختراع خود را با آن شرکت در میان گذاشتند؛ اما براون علاقه‌ای به آن نشان نداد. در گام بعدی، آنها با فیلیپس تماس گرفتند. فیلیپس از سال ۲۰۰۵ به دنبال توسعه و ارائه سرخ‌کنی بود که بتواند فرایند سرخ کردن را سالم‌تر انجام دهد. آنها فناوری چنین کاری را در اختیار داشتند، ولی برای تبدیل آن به یک محصول مصرفی که منطبق با شعار «قابل احساس و ساده بودن» فیلیپس باشد، با چالش مواجه بودند. در واقع نمونه اولیه‌ای که ساختند بسیار پیچیده و گران‌قیمت بود. در ابتدای سال ۲۰۰۹ بود که شرکت آقای “ون در وج” (ای پی دی اس) با آنها تماس گرفت. شرکت «ای پی دی اس» محصولی را توسعه داده بود که نه‌تنها از فناوری مناسبی برخوردار بود، بلکه می‌توانست به یک محصول ساده و با کاربری آسان، تبدیل شود. “گادوین زواننبرگ”، رئیس بخش نوآوری شرکت فیلیپس، این ایده را با گروه تجاری‌سازی خود در میان گذاشت و آنها نیز تمایل خود را برای بررسی این پیشنهاد اعلام کردند. در این فاز، جنبه‌های مختلفی از یک محصول بالقوه، از جمله ایمنی، مشخصه‌های فنی، کاربری و کیفیت مورد آزمایش قرار می‌گیرد. این محصول توانست تمامی آزمون‌ها را با موفقیت پشت سر بگذارد و در نهایت فیلیپس تصمیم گرفت تا موافقت‌نامه لیسانس را با صاحبان این اختراع امضاء کند. نتیجه این همکاری، تولید سرخ‌کن ایرفرایر بود که در آن از فناوری رپید ایر استفاده شد و نسبت به سرخ‌کن‌های معمولی ۸۰٪ روغن کمتری مصرف می‌کرد. البته نهایتاً در طراحی این محصول، استانداردها و جنبه‌های ظاهری مد نظر نیز فیلیپس لحاظ گردید.

ایرفرایر در سپتامبر ۲۰۱۰ در نمایشگاه بین‌المللی فونکاستلونگ عرضه و با استقبال گسترده‌ای مواجه شد. این محصول در مجلات و تلویزیون نمایش داده شد و در بین پنج اختراع برتر نمایشگاه قرار گرفت. بعد از این معرفی، ایرفرایر در بسیاری از فروشگاه‌ها در هلند، بلژیک، فرانسه و آلمان نمایش داده و عرضه شد. فیلیپس بسیار تلاش کرد تا مشتریان را به سرخ‌کردن سالم‌تر غذاهای‌شان ترغیب کند. بدین منظور، یک کتاب آشپزی به بسته‌بندی دستگاه اضافه و یک وبسایت برای تعامل با مشتریان راه اندازی شد. میزان فروش محصول، رشد قابل توجهی داشت و فیلیپس به فکر اقدامات بعدی بود. آنها برنامه‌ریزی برای معرفی ایرفرایر در سایر کشورهای اروپایی، استرالیا، خاورمیانه، روسیه و آمریکا و همچنین انطباق این محصول با شبکه‌های برق و عادات غذایی کشورهای مختلف را آغاز کردند. مخترعان شرکت «ای پی دی اس» نیز نقشه‌های بلندپروازانه‌ای داشتند. هدف آنها معرفی یک نسخه جدید ایرفرایر برای بازارهای حرفه‌ای بود. این نسخه مخصوص، می‌بایست مقدار بیشتری غذا را در زمان کمتری آماده کند. به علت اینکه بازار حرفه‌ای در هدف فیلیپس قرار نداشت، قرارداد لیسانس، به مخترعان اجازه می‌داد که بازارهای خاصی را کشف کنند. با این حال، آنها باید طبق قرارداد به فیلیپس اطلاع می‌دادند و سود کسب شده را با آن سهیم می‌شدند.

به طور کلی برای شرکت‌های بزرگی مانند فیلیپس پیدا کردن اختراعاتی مثل ایرفرایر که بیرون از شرکت توسعه یافته‌اند، مانند پیدا کردن سوزن در انبار کاه است؛ بنابراین، این موضوع که مخترعان مستقل، خودشان به سراغ فیلیپس رفتند و اجازه ندادند که اختراع ارزشمندشان از بازار باز بماند، اهمیت ویژه‌ای دارد. علاوه بر این، اخذ لیسانس ابداعات خارج از شرکت برای فیلیپس به منزله ورود سریع به بازار بدون اتلاف زمان و هزینه‌های هنگفت تحقیق و توسعه داخلی است. از سوی دیگر، با توجه به اینکه اغلب مخترعان از سرمایه، منابع، شبکه و نفوذ کافی در بازار برخوردار نیستند، این روش، راه‌حل مناسبی برای تجاری‌سازی ایده‌ها و رساندن آنها به بازار است. بر اساس این دلایل، در حال حاضر فیلیپس به دنبال در پیش گرفتن استراتژی‌ ویژه‌ای است که ارتباط مخترعان و مهندسان خارج از شرکت را با متخصصان فیلیپس تسهیل کند. هنگامی که شرکت‌های کوچک از طریق یک سامانه اینترنتی با شرکت ارتباط برقرار می‌کنند، ظرف دو هفته پاسخی مشتمل بر ارزیابی جامعی از فناوری ارائه شده و مسیری که باید دنبال شود، دریافت می‌کنند. بدین ترتیب، نوآوری باز یک موقعیت برد-برد را برای هر دو طرف (شرکت‌های کوچک و شرکت‌های بزرگ) فراهم می‌کند. امروزه با اطمینان می‌توان گفت که همکاری شرکت‌های بزرگ با بنگاه‌های کوچک‌تر، راهی برای نوآور بودن و پیش افتادن از رقبا است که روز به روز نیز اهمیت بیشتری می‌یابد.

[۱] Funkausstellung

[۲] Rapid Air

[۳] Fred van der Weij

[۴] APDS

[۵] Hans

[۶] Braun